Մենք՝ հայերս, սովորաբար Նոր տարին դիմավորում են տանը, տոնական սեղանի առջև, ընտանիքի անդամների հետ միասին: Նոր տարվա սկիզբն ազդարարելուց հետո մեր համաքաղաքացիները սովորաբար այցելում են հարազատների և բարեկամների բնակարաններ՝ Նոր տարին շնորհավորելու համար:
Բարև կանաչ եղևնի, դու ամանորի խորհրդանիշին ես, դրա համար էլ նամակս ուղղում եմ քեզ։ Նախ ասեմ, որ ես ու քույրս անհամբեր սպասում ենք քո մեր տուն գալուն։ Մենք շատ ենք սիրում քո բույրը, կարծես տանը գարուն լինի։ Բայց ես անկեղծ կասեմ, որ ամենից շատ ես սիրում եմ քեզ հենց ամանորի գիշերը, որովհետև ամեն տարի քո կանաչ ճյուղերի տակ մեզ համար նվերներ ես թաքցնում։ Հուսով եմ այս տարի էլ մյուս տարիների նման կզարդարես մեր տունը ու մեզ նոր անակնկալներ կբերես։ Սպասում եմ քեզ․․․
Լևոն
Արան պատրաստեց 27հատ ձնեմարդ իսկ Աշոտը 3անգամ քիչ
Որքան ձնեմարդ պատրաստեց Աշոտը։
Լուծում
Պատ․
Արան պատրաստեց 36հատ ձնեմարդ, իսկ Լևոնը 4անգամ քիչ
Որքան ձնեմարդ պատրաստեց Լևոնը
Լուծում
Պատ․
Երեխաները պատրաստեցին 90ձնագնդի,բաժանվեցին երեք խմբի, յուրաքանչյուր խմբին հավասար ձնագնդի։Խաղի ընթացքում յուրաքանչյուր խումբ պատրաստեց ևս 20 ձնագնդի։ Քանի ձնագնդի ունեին երեք խմբերը միասին։
Լուծում
Պատ․
Զմրուխտ գարունն էր հյուր եկել բնությանը: Այգում ու անտառներում քաղցրահնչյուն երգում էին թռչունները: Արևը իր ջերմ ժպիտով ողջունում էր նորաբաց բողբոջներին: Բնությունը զարթոնք էր ապրում: Ծեր այգեպանն իր այգում մի փոքրիկ եղևնի տնկեց՝ հազիվ մեկ եղևնի:Եղևնին նման էր կանաչ հանդերձ հագած, շփոթված երեխայի: Արևի շողերը հազիվ էին հասնում նրան: Մի մեծ, հզոր բարդի իր ճյուղերով փակել էր արևի ճանապարհը:Եղևնին տխրում էր արևի կարոտից: Նա բարձրահասակ բարդու ստվերի տակ իրեն զգում էր խեղճ ու անօգնական։Մի օր էլ փոքրիկ եղևնին չդիմացավ ու սկսեց բարձրաձայն արտասվել: Հպարտ բարդին լսեց նրա լացի ձայնը ու հարցրեց.
-Ինչո՞ւ ես լաց լինում, այգեպանը լացկաններին չի սիրում:
Ես լացկան չեմ, բայց արևի շողերը ինձ չեն հասնում եվ ես վախենում եմ, որ միշտ փոքրիկ կմնամ: Իսկ ես այնքա ՜ն եմ ուզում մեծանալ, գեղեցիկ ծառ դառնալ,-ասաց փոքրիկ եղևնին:
Բարդին արհամարհանքով վերևից քմծիծաղ տվեց.
-Մի քեզ նայի՛ր, քո թույլ ճյուղերին: Դու չես կարող մեծանալ: Իսկ հիմա ինձ նայի՛ր: Տե՛ս, թե որքան հզոր եմ ու ուժեղ: Եվ այնքան պիտի բարձրանամ, որ ճյուղերս երկինք հասցնեմ:
Փոքրիկ եղևնին ավելի կծկվեց ու ինքնամփոփ դարձավ: Այդպես անցավ գարունը և եկավ շոգ ամառը: Բարդու սաղարթն ավելի փարթամացավ: Արևի ճառագայթները չէին կարողանում ճեղքել նրա հզոր ճյուղերը, որպեսզի հասնեն եղևնուն: Իսկ փոքրիկ եղևնին այնքա՜ն էր ուզում աճել ու մեծանալ:
Եղևնին կրկին սկսեց կամացուկ հեծկլտալ: Անպատկառ բարդին շրջվեց և գոռաց նրա վրա.
-Ի՞նչ ես նորից նվնվում:
Եղևնին լացակումած շշնջաց.
-Խնդրում եմ, թխղճա՛ ինձ մի քիչ բացի՛ր ճյուղերդ: Թող արևը ինձ էլ հասնի:
Այդ էր պակաս,որ քեզ նման խղճուկի համար նեղացնեմ իմ ճյուղերին,-հոխորտաց բարդին:
Փոքրիկ եղևնին ձայնը կտրեց:Ամառն էլ անցավ ու եկավ ոսկեհեր աշունը: Բարդին աշնանային զգեստ հագավ: Նրա կանաչ-դեղին տերևները անհոգ խաղում էին իրար հետ: Բայց ահա խոր աշնան անսիրտ քամին պոկոտեց բարդու տերևներն ու ցաքուցրիվ շպրտեց դեսուդեն: Բարդին լրիվ մերկացավ ու սկսեց դողալ: Ալեհեր ձմեռն իր ցուրտ շնչով սառեցրեց ողջ բնությունը: Բարդին սարսռաց ցրտից ու նրա բնին արցունքի սառած բյուրեղներ երևացին: Բարդին նայեց փոքրիկ եղևնուն, որ դեռ կանաչ էր ու չէր մրսում:
-Խնդրում եմ, գրկի՛ր իմ բունը, թե չէ ես կմեռնեմ ցրտից,-հուսահատ աղերսեց բարդին:
-Երբ ես լալիս էի, դու ինձ չէիր օգնում: Երբ ես խնդրում էի, դու չէիր լսում իմ ձայնը: Բայց ես կօգնեմ քեզ: Չէ՞ որ մենք բոլորս մեր մայր բնության զավակներն ենք,-ասաց եղեվնին:
Փոքրիկ եղևնու բարի սիրտը լցվեց խղճահարությամբ և նա իր
մատղաշ,կանաչ ճյուղերով փաթաթվեց ու գրկեց բարդու սառած բունը:
Հարցեր և առաջադրանքներ
Եղևնին տխրել էր, որովհետև արևի ջերմությունը նրան չէր հասնում և նա չէր մեծանում։
Բարդին շատ անխիղճ էր և եսասեր, դրա համար էլ չէր օգնում եղևնուն։ Իսկ եղևնին մեծահոգի էր ու բարի։
| Եզակի | հոգնակի |
| Այգի | Այգիներ |
| անտառ | Անտառներ |
| թռչուն | թռչուններ |
| Եղևնի | Եղևնիներ |
| բարդի | բարդիներ |
| Տերև | Տերևներ |
| ճյուղ | ճյուղեր |
гришка бил очень беспечным и неуклюжим мальчиком. Он очень плохо обращался со своими книгами:рисовал на них,рвал странцы и бросал книги куда попало.По этому книги решили избавиться от Гришки и убежали в библиотеку. Там отремонтировали книги.Когда Гриша пришел домой и захотел сделать задачу, он увидел,что книг нет. Он осознал свою ошибку извинился и пообещал, что больше никогда не будет так обращатся с книгами. Книги с любовью вернулись к нему.
My grandfather is a carpenter.
Where do you work?.
I am a doctor.
I work in the hospital.
My mother is a nurse.
My grandmother is a teacher.
Where do you work?
I am a teacher.
I work In a school.