Это зима. Всё покрыто снегом. В горах много снега. Широкая река покрыта льдом, деревья и земля покрыты молстым слоем снега. Всё белое и блестящее.
Это весна. Потеплело, лёд растаял и слышно журчание реки. Везде стало зелено. природа покрыта яркими красками и сладким весенним ароматом.
Это лето. очен жарка. Солнце сильно греет. Воздух сухой и удушливый.
Это осень. Природа покрыта осенними красными, жёлтыми и многими другими оттенками. На небе скопились мучи, как будто вот-вот будет гроза.
Լինում է չի լինում, որ չիլինում ոնց է լինում, լինում է մի մարդ էս մարդը ինչքան աշխատում է մեկ է չիկարողանում կուշտ փորով հացուտել։ Մի անգամ ես մարդը հանդիպում է անբան հոռիին որոշում են որ պետք է ամուսնանան մայրը անընդատ նրան գովում էր միանգամ էս անբան հուռին քնում է ու յերազի մեչ տենում է թէ նա ոսկի է գտնում արթնանում է գնում ուտեսնում որ ոչմի ոսկի չկա։ մի անգամել նրա մարդը մի բանբակ է գտնում ասում է տար էս բանբակը գզի մանի։ Անբան հուռին տանում է գզում մանում։ Ետ է գնում տուն ու մարդը նրավրա բարկանում է ու նրանք բաժանվում են նա հանդիպում է մի հարուստ աղջկա նրանք ամուսնանում են ու երջանիկ ապրում։
Համարվում է ամենայն հայոց մեծ բանաստեղծ։
Հովհաննես Թումանյանը ծնվել է 1869 թվականի փետրվարի 19-ին Լոռվա Դսեղ գյուղում։ 1877-1879 թվականներին Թումանյանը սովորել է Դսեղի ծխական դպրոցում։ 1879-1883 թվականներին սովորել է Ջալալօղլու (այժմ Ստեփանավան) նորաբաց երկսեռ դպրոցում։ 1883 թվականից բնակվել է Թիֆլիսում։ 1883-1887 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում, սակայն նյութական ծանր դրության պատճառով 1887 թվականին կիսատ թողնելով ուսումը` աշխատել է Թիֆլիսի հայ եկեղեցական դատարանում, այնուհետև Հայ Հրատարակչական միության գրասենյակում (մինչև 1893 թ.)։
Сегодня суббота. Я пошёл на урок шахмат, потом пришёл домой, поел и вышёл на улицу играть до темноты. Вечером я поужинал с семьёй и сейчас готовлю уроки.
Вчера была пятница. Я пришёл и из школы, немного отдохнул, поиграл и пошёл на гимнастику. Вчера я бил на дне рождения моего дяди и вернулся домой очень поздно.
Завтра боскресенье. Мой настоящий выходной и я буду делать всё что захочу.
Էս մարդը հադիպում է ծառին։ Ծառը հարցնում է թէ երբ նա պետք է կանաչի էս մարդը ասում է քո տակը ոսկի կա մինչև չհանենք դու չես
կանաչի։ Էս մարդը հանում է ոսկի ու ճանփա է ընկնում ճանապհարին
հանդիպում է աղջկան ու նրանք ամուսնանում են։ Իսկ ծառը նրա համար կարմիր գորգ է փռում։
Էս Անբան Հուռին ամուսնանում է սրա մարդը ասում է․
-Գնա էս բամբակը գզի մանի։ Էս Անբան Հուռին գնում է լճի ափ, որ գզի մանի գորտերը դուրս են թռնում,նստում ջրաշուշանի վրա և կռկռալով ասում են թող էս բամբակը մեզ մոտ, մենք կգզենք կմանենք։ Անբան Հուռին ասում է․ <<Մեկ ժամից գալու եմ վրցնեմ>>։ Էս Անբան Հուռին գալիս է ասում իմ բամբակը տվեք։ էս գորտերը ասում են կորցրել ենք։ Էս Անբան Հուռին ոտքի տակ մի բան է զգում բարձրացնում է տեսնում մի ոսկի։ ճանապարհին հոգնում է։ Այնքան անբան է լինում, որ էդ ոսկին ծախսում է, ձիերով գալիս են նրան տանում։ Էս Անբան Հուռին գնում է տուն ամուսնուն պատմում է իր ամբողջ պատմությունը էս մարդը բարկանում էմ, բաժանվում են։
Հովհաննես Թումանյան
Ամպոտ սարեն ուրախ ձենով
Ջուր է գալիս, անցնում շենով։
Մի թուխ մանուկ դուրս է վազել,
Ձեռքն ու երես պաղ լվացել,
Լվացել է ձեռքն ու երես,
Ու դարձել է՝ խոսել էսպես.Դու ո՞ր սարեն կուգաս ջրի՛կ,
Իմ պաղ ջրիկ ու անուշիկ։
Ես էն սարեն կուգամ մթին,
Որ հին ու նոր ձյունն է գլխին։
Դու ո՞ր առուն կերթաս, ջրի՛կ.
Իմ պաղ ջրիկ ու անուշիկ։
Ես էն առուն կերթամ զվարթ,
Ուր ափերն են շուշան ու վարդ։
Դու ո՞ր այգին կերթաս, ջրի՛կ.
Իմ պաղ ջրիկ ու անուշիկ։
Ես էն այգին կերթամ դալար,
Որ տերն է ժիր մեջն այգեպան։
Հարցեր և առաջադրանքներ
Лиса-кто?-слово Девочка-какая она?-хитрая лиса
Журавль-кто? – слово мальчик-какой он?-высокий журавль
Пир-что?-слово мальчик?-какой он?-веселый пир
Тарелка-
Ответь на вопросы:
Очѐм спросил детей писатель?
Писатель спросил у детей может он что-нибудь не так написал.
Кто задал вопрос писателю?
Писателю задал вопрос маленький мальчик.
О чѐм мальчик попросил рассказать? Когда встаѐт писатель?
Мальчик попросил рассказать как писатель работает. Писатель встаѐт рано, когда роса ещѐ на траве.
Что он делает, прежде всего? Прежде всего он умывается.
Что он делает после того, как умылся?
После того как он умывается, собирает свои бумаги и
карандаши, он отправляется в лес.
Кого он берѐт с собой в лес?
Он берѐт с собой в лес рыжую собаку Ярика.
Есть ли у писателя в лесу друзья?
Зелѐная ѐлочка, пень, под ним красный в белых крапинках мухомор, небольшая берѐзка, все его друзя.
Почему писатель всех называет своими друзьями?
Потому чтто он всех очень любыт.
Допиши слова-признаки (работаем в блоге).
Роса (какая?) – утренняя роса
Вопрос (какой?) –Сложный вопрос
Мальчик (какой?) –Умиый мальчик
Писатель (какой?) –Великий писатель
Книга (какая?) –Интересная книга
Лес (какой?) –Густой лес
Бумага (какая?) –Тонкая бумага
Собака (какая?) –Верная собака
Друг (какой?) –Близкий
Мухомор (какой?) –Красный
Выбери правильную форму слов-признаков (работаем в блоге):
голодный / голодная / голодное волк -голодный волк
красивый / красивая / красивое девушка -красивая девушка
хороший / хорошая / хорошее совет -хороший совет
далёкий / далёкая / далёкое путь – далёкий путь
короткий / короткая / короткое сказка-короткая сказка
прозрачный / прозрачная / прозрачное стекло-прозрачное стекло
бедный / бедная / бедное мужчина-бедный мужчина
глупый / глупая / глупое животное- глупое животное